چو ایران نباشد تن من مباد

ندانی که ایران نشست منست        //       جهان سر به سر زیر دست منست

هنر نزد ایرانیان است و بـــس      //      ندادند شـیر ژیان را بکــس

همه یکدلانند یـزدان شناس           //      بـه نیکـی ندارنـد از بـد هـراس

چنین گفت موبد که مرد بنام          //      بـه از زنـده دشمـن بر او شاد کام

اگر کُشــت خواهــد تو را روزگــار  //      چــه نیکــوتر ازمـرگ در کـــارزار

همـه روی یکسر بجـنگ آوریــم     //    جــهان بر بـد اندیـش تنـگ آوریم

چـو ایـران نباشد تن من مـبـاد     //       بدین بوم و بر زنده یک تن مباد

اگر سر به سر تن به کشتن دهیم   //   از آن به که کشور به دشمن دهیم

دریغ است ایـران که ویـران شــود   //     کنام پلنگان و شیران شــود  .

ما برای اینکه ایران خانه شیران شود خون دلها خورده ایم     ,رنج دوران برده ایم.